Nena Veenstra valt net niet voor Mano Bouzamour

07 Oktober 2016

Het Stellingwerf College in Oosterwolde deed ook mee aan de Literatour-scholentournee. Nena Veenstra uit 5vwo vertelt over het bezoek van schrijver Mano Bouzamour.

 

In de pauze stonden een paar meisjes hysterisch te praten over iemand die ze heel knap vonden. Ik vroeg ze over wie ze het hadden en ik kreeg als antwoord: ‘Die schrijver die hier op school is.´ Die schrijver was Mano Bouzamour, van de bestseller De belofte van Pisa, die ook in Duitsland en in Zuid-Amerika uitgegeven gaat worden. Behalve zijn goede looks heeft hij ook een geestige - een woord dat hij veel gebruikt in zijn lezing - manier van praten en van schrijven.

 

Tijdens zijn bezoek vertelde Mano over zijn verleden in De Pijp in Amsterdam, waar hij geboren en getogen is en samen met zijn broers vaak films keek. Door die films leerde hij meer van de Engelse en Nederlandse taal en begon hij in scènes te denken. Hij vertelde ook over zijn tijd op het Hervormd Lyceum Zuid, waar hij veel mensen leerde kennen uit veel rijkere buurten dan die waar hij vandaan kwam en hoe zijn horizon verbreedde door al die mensen die reisden naar verre landen en hun aardige ouders die volgens de Koran naar de hel zouden gaan, omdat ze wijn dronken en varkensvlees aten. In deze periode begon hij ook te twijfelen over zijn geloof en begon hij te schrijven.

"Als het gaat om Mano´s boeken ga ik sowieso De belofte van Pisa nog uitlezen, maar ik weet niet of ik verdere boeken van hem zou gaan lezen. Tot nu toe ben ik namelijk nog geen grote fan - ondanks zijn mooie koppie."

Ter voorbereiding van mijn bezoek aan zijn lezing ben ik begonnen aan het lezen van zijn boek en het viel mij op dat hij als hoofdpersonage een stereotiepe ‘kut-Marrokaan´ heeft gekozen, maar wel één die naar klassieke muziek luistert. Mano zei daar zelf over dat hij hiermee de ‘wetten van de literatuur´ toepast: je geeft de lezer een stereotype, maar pakt daar dan weer een stukje vanaf. Want als je alleen maar stereotypes toepast in een boek, wordt het saai. Daarnaast vertelde Mano dat zijn boek in eerste instantie bedoeld was als een autobiografie, maar doordat zijn geheugen een soort ‘gatenkaas´ is, hij veel dingen met zijn fantasie begon in te vullen en is het fictie geworden. Wat dan waar gebeurd is en wat niet, mag je zelf bedenken.

 

-Nena Veenstra

 

Deze blog is eerder gepubliceerd op www.leesplein.nl.

Deel met je vrienden!